ماجرای سوءقصد به سعید طوسی در مشهد چه بود؟ ارائه گزارش بنیاد شهید به مجلس درباره شهدای جنگ ۱۲ روزه در هفته آینده میزبانی حرم مطهر رضوی از ۳۵۰۰ زائر افغانستانی در دهه پایانی صفر نخستین مدرسه فصلی «فلسفه اخلاق» در مشهد برپا می‌شود بخش بین الملل بنیاد امام رضا(ع) به زودی تقویت می‌شود معاون سازمان حج: بیش از ۵ میلیون نفر در نوبت اعزام به عمره مفرده هستند درباره «سید مجتبی حسینی»، نویسنده کتاب «حضرت سکینه (س)؛ اسطوره ادب و عرفان» رفاقت با امام رضا (ع) کلید بهار معنویت | چگونه اندوخته‌های معنوی ماه محرم و صفر را حفظ کنیم؟ آغاز نهادینه‌سازی فرهنگ نماز از مدارس تاکید بر طرح و تصویب قوانین در راستای ایجاد زیرساخت‌های مربوط به مساجد نگهداری تابلوی تمثال امام رضا(ع) در موزه آستان قدس رضوی تکذیب شد تلاش برای تحقق مسجد تراز اسلامی | فعال‌سازی ۲۰ هزار مسجد در طرح «محراب» حکم شرعی آموزش شعبده چیست؟ مسجد جمکران میزبان هیئات مذهبی در روز شهادت امام حسن عسکری(ع) ساماندهی شعب موسسات قرآنی سراسر کشور تا پایان سال ۱۴۰۴ مدیرکل بنیاد شهید خراسان‌رضوی: خدمات شهرداری مشهد برای اشاعه نام شهدا بسیار ارزشمند است تاریخچه‌ای از توسعه حرم امام رضا علیه‌السلام در عصر «وزیرنظام» در دوره قاجار خودتان را بزنید به آن راه آقا! خورشید، پشت این پنجره است عنایت خاص امام رضا (ع) به شیخ حبیب‌ا...
سرخط خبرها

روایت عکسی که دوستی را در شب قدر نشان داد | یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ

  • کد خبر: ۲۱۹۸۰۷
  • ۱۵ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۰:۱۰
روایت عکسی که دوستی را در شب قدر نشان داد | یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ
هر لحظه از شب‌های قدر، پر از نکته و پند و حکایت است. اما حکایت این عکس دنیایی متفاوت دارد.

به گزارش شهرآرانیوز؛ شب آخر قدر بود و هرکس هر حاجتی داشت رو به سوی اماکن مقدس و متبرک شهر و دیار خویش می‌آورد.

حرم امام رضا (ع) هر سال و در شب‌های قدر میزبان کسانی است که در سکوتِ مطلق، قدرِ شب احیا را می‌دانند و با جان و دل مناجات می‌کنند.

ناشنوایان هرساله در رواق حضرت زهرا(س) جمع می‌شوند و به رسم دیرین ارادت به ساحت مقدس مولی الموحدین، حیدر کرار، یا علی را در سکوت فریاد می‌کنند.

شب قدر امسال، یک فریم ویژه داشت؛ فریمی که کمتر با آن مواجه شدیم و از آن قاب‌هایی بود که نمادی از عشق و رفاقت به‌حساب می‌آید.

در گوشه‌ای از رواق حضرت زهرا(س) و به هنگام قرائت دعای جوشن کبیر و آن‌هم در فراز ۵۹ این دعای شریف، دو بانوی ناشنوا را دیدیم که کنار هم مشغول مناجات و راز و نیاز بودند. در هنگام ادای «یَا حَبِیبَ مَنْ لا حَبِیبَ لَه، یَا طَبِیبَ مَنْ لا طَبِیبَ لَه»، چیزی نظرم را جلب کرد؛ یکی از آن دو خانم هم ناشنوا بود و هم نابینا. در واقع برعکس سایرین که با اشارت دست و زبان اشاره می‌توانستند با دعا همراهی کنند، او نمی‌توانست این کار را انجام دهد.

روایت یک عکس که دوستی را در شب قدر نشان داد | یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ

آن خانم دیگر، اما به یاری رفیقش رسید و دستان او را در دست خود گرفت و هر جمله را با فشردن انگشت‌های دست دوستش برای او معنا می‌کرد. گاهی دست راست دوستش را بلند می‌کرد و گاهی هم به لمس یکی از انگشتان بسنده می‌کرد. این لمس‌ها هرچه بود، فراز ۵۹ دعای جوشن کبیر را برای آن دوست پر مفهوم می‌کرد و فیض دعا را در قلب او می‌نشاند.

درست نمی‌دانم با لمس کدامین انگشت یا کدام بالا و پایین بردن دست، جمله معروف «یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ» ترجمه شد؛ اما یقین دارم این دعای شیرین دیشب ادا شد و همه دیدند وقتی خداوند با کسی رفاقت کند، هیچ رفیقی جز او برای ما خوب نیست.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->